اين معركه كار را به جايى رسانيده بودند كه نزديك بود كه سپاه اسلام را از جاى خود بكنند ، كه فرخشاه خود را مردانه بر آنها زده آن جماعت را پراكنده نمود و بسيارى را اسير كرده نزد صلاح الدّين آورد . صلاح الدّين او را به عنايات پادشاهانه سرافراز كرده ، حكم كرد تا اسيران فرنگ را گردن زدند . و در ماه ذيقعدهء اين سال باز خبر رسيد كه فرنگان جمعيت بسيار كرده بر سر دمشق آمدند و سواد دمشق را نهب و غارت نموده زن و فرزند مسلمانان را اسير كرده بيرون بردند . صلاح الدّين چون بر اين حال اطّلاع يافت ، برادرزادهء خود ، فرخشاه را با جمعى از سپاه فرستاد و با ايشان وصيت كرد كه « هرگاه كه به نزديك ايشان رسيديد مكتوبى بر بال كبوتر بسته به جانب من بفرستيد كه من نيز از عقب شما به ايلغار خواهم آمد . » اتفاقا ، فرخشاه چون به حدود دمشق رسيد ناگاه ظاهر شد كه سپاه فرنگ از اطراف و جوانب او را فروگرفته‌اند ؛ چنانچه از هيچ‌جانب راه دررو ندارد . فرخشاه چون اين حالت را مشاهده كرد ، دانست كه فرصت فرستادن مكتوب نزد صلاح الدّين و انتظار آمدن او را فرصت نمانده . بالضّروره توكّل بر كرم حق سبحانه تعالى - كه ظفردهنده و غالب على الاطلاق است - كرده روى به محاربهء كفّار آورده خود را در ميان معركه انداخت . بعد از ساعتى كه نايرهء قتال و جدال درگرفت ، كه يكباره فرنگان روى به گريز نهادند . از بزرگان ايشان ، هنفرى « 1 » ، كه در شجاعت مثل بود و هميشه بر بلاد اسلام تاخت‌وتاز مىآورد ، گرفتار شد و فرخشاه با يك‌هزار سوار ، شش‌هزار سوار فرنگان را از پيش برداشت و سردار ايشان ، هنفرى ، با جمعى ديگر را دستگير كرده مقيّد ساخت و نزد عمّ خود ، صلاح الدّين ، آورد . و هم در اين سال صاحب انطاكيه [ پرنس بيموند ] « 2 » آنجا رفته جمعى كثير از فرنگان را جمع آورده بر مدينهء شيزر آمده آن شهر را جبرا و قهرا گرفت و خلقى بسيار از مسلمانان را در آنجا به قتل رسانيد و آن شهر را به تصرّف خود درآورد . و هم در اين سال قمص ، صاحب طرابلس ، بر سر احشام تركمانان آن حدود رفته نهب و غارت بسيار نمود اموال و مواشى ايشان را بيرون برد . [ 141 ب ] و در اين سال از مشاهير ، صاحب رمله ، ابن بيزران « 3 » را كه بعد از ملك اعظم ، يعنى پادشاه بزرگ ايشان هيچ‌كس را مرتبهء [ ابن ] بيزران نبود ، با برادرش صاحب جبيل « 4 » و طبريّه كه مقدم

--> ( 1 ) . در متن : هبقرى . تصحيح براساس الكامل . ( 2 ) . جاى يك كلمه سقط شده است . ابن اثير نام وى را به‌صورت « برنس » آورده است . نام پرنس بيموند ، صاحب انطاكيه در صفحهء 3217 كتاب آمده است . ( 3 ) . ق : ابن بيروان . ( 4 ) . ق : جبل .